Bal Global in Deurne, een verslag

19 oktober 2009

Het Bal Global maakte, in het kader haar nieuwe tournee door Vlaanderen, op 17 oktober een tussenstop in het Cultuurcentrum van Deurne. Dit multiculturele bal is er één dat wat afwijkt van de populaire folkbals, maar er toch ook wel wat gelijkenissen mee vertoont. Het deed mij sterk denken aan de opzet van Folklof dat eerder dit jaar in De Roma georganiseerd werd, en er in januari 2010 weer aankomt. Ook bij het Bal Global waren de dansinstructoren zeer sterk.

Dit bal begon dus ook met een initiatie met begeleiding van de muzikanten; er werden vier dansen aangeleerd aan de danslustigen. Deze initiatie nam in tegenstelling tot bij folkbals het grootste deel van de avond in beslag, omdat de choreografieën toch wel wat ingewikkelder en langer zijn dan bij bijvoorbeeld de jig of de andro. Een Turkse, een Afrikaanse, een Russische en een Bollywooddans passeerden de revue. Na een korte pauze begon dan het eigenlijke bal waarbij de aangeleerde dansen met een beperktere uitleg opnieuw gedanst werden op de tonen van live muziek. Deze werden nog aangevuld door een Griekse dans, die door de meeste aanwezigen al gekend was en een tweede Turks nummer, waarop die Griekse dans opnieuw gedanst werd. En als afsluiter een freestylenummer, omdat niet alles een choreografie moet hebben.

Er was minder volk dan op de meeste bals die in het CC van Deurne georganiseerd worden. Ik gok op een vijftigtal dansers, maar dat maakte wel dat er op de dansvloer voldoende plaats was om je vol overgave in de dansen te smijten. En vooral bij de Afrikaanse dans was dat mooi meegenomen, want daar zwaaiden de armen wel heel hard in het rond. Ik had nooit het gevoel dat de zaal te leeg was; ik zou het eerder als ideaal voor een initiatie omschrijven. De meeste aanwezigen kom je ook geregeld in het folkbalmilieu tegen en enkelen kwamen eerder uit het wereldmuziekcircuit, maar beide groepen (als ik ze zo mag noemen) leefden zich volledig uit in de werelddansen.

Omdat de aanwezigen zo intens opgingen in het aanleren van de dansen kregen de muzikanten en de zangeres niet de aandacht die ze verdienden. Zij zorgden stuk voor stuk voor een zeer hoog muzikaal niveau. Het publiek vroeg – en kreeg – nog wel een bisnummer, maar daarbij werd de stommiteit begaan om aan het publiek te vragen welk nummer ze nog eens wilden. Er riep heel snel iemand ‘het Afrikaans nummer!’ waardoor alleen de percussie achterbleef en de rest van de muzikanten zonder bisnummer afdroop. Heel jammer, want ik had ze graag allemaal samen nog eens gehoord.

Samengevat was dit bal een zeer aangename afwisseling tussen de andere bals, waarop ik me geweldig geamuseerd heb. Hopelijk worden er meer multiculturele bals in Antwerpen georganiseerd.